บทที่ 1402

แม่นมจู๋ชิงชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนไปมาก รีบอธิบายว่า “คุณชายน้อย บ่าวไม่ได้หมายความเช่นนั้น...”

“ข้าไม่สนว่าเจ้าหมายความว่าอย่างไร”

รุ่ยรุ่ยพูดอย่างโกรธเคืองว่า “เจ้าเป็นตัวอะไร ถึงกล้าวิ่งมาที่จวนข้า ตะโกนใส่ท่านแม่ของข้า เจ้ามันก็เป็นพวกเดียวกับนาง”

รุ่ยรุ่ยชี้ไปที่จู๋ชิง แล้วชี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ